مرگ

بیمی به دل ز مرگ ندارم که زندگی

جز زهز غم نریخت شرابی به جام ما

اندوه

اندوه بی اعتنایی چه یادگار عجیبی ست

برگرد

برگرد بی تو بغض فضا وا نمی شود ُ

کتاب عشق خود را با یک دنیا حسرت می بندم و به امید روزی می نشینم که آه من دامن زندگیت را بگیرد و آن لحظه ایست که من با تمام وجودم خدایم را سپاس میگویم.

این عکس را تقدیم می کنم به تمام دل شکستگان دنیای عشق

اشک

1. همه دیدن که تو رفتی

همه می پرسیدند

من با چشمای پر از اشک اون می خندیدم

رفتن

دیگه آسمون آبی پیش چشمم دوده

دیگه بعد رفتنت زندگیم نابوده

دیگه این نفس کشیدنای من بیهوده

طوفان دل

کاش بودی و می دیدی که بعد از رفتنت آسمان پر نور و آبی شهر دلم چه معصومانه گریست،کاش می دیدی که بعد از رفتنت قلب دریای ام شکست کاش می دیدی چگونه برای دو چشمان سیاهت دلم را روی موجهای آبی رها کردم،اما تو بی آنکه به فکر غربت چشمانم باشی مرا به آسانی از یاد بردی. 

تقدیم

تقدیم به تمام عاشقای دنیا ُبه خصوص...

سحرگاهان

سحرگاهان که تابوتم به دوش عاشقان ُرهسپار منزل جاوید گردد و اندوه حزین مادرم هر دم درون کوچه می پیچد تو هم ای آشنای سنگدل برخیز و گو:((رفتی برو منزل مبارک باد. ))بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم.

اولین سلام

سلام خوبید چه خبرا دارید ؟این اولین  مطلب من هست که براتون می نویسمشون .امیدوارم که تا انتهای راه زندگیم با هم همراه باشیم .قربان شما یاس تنها