تنها

دل شکسته ام خدایا

ستاره ی خیالم

تنها ستاره ي خيالي من ، تو را در کدامين شب بجويم وقتي که هر شب بي تو بودن را به وسعت گريه در مي يابم

دل

سعي كن به كسي كه تشنه ي عشق است دل نبندي ، سعي كن به كسي كه لايق عشق است دل ببندي چون تشنه ي عشق روزي سيراب خواهد شد

قوی زیبا

 

دوستت دارم

دوستت دارم... و چه زيبا بر بخار پنجره نوشتي... و چه غم انگيز بود وقتي که پاکش کردي..... اي کاش کلامت از براي من بود..... دوستت دارم را ميگويم

بامروت

هدیه به باران

سكوتم را به باران هديه كردم

            تمام زندگي را گريه كردم

                     نبودي در فراق شانه هايت

                               به هر خاكي رسيدم تكيه كردم

سرانجام عشق و دوست داشتن

سر انجام عشق يکي شدن عاشق و معشوق است ولي سر انجام

                         دوست داشتن جدايي ست

 

 

نمی دانم چرا؟؟؟؟؟

زندگي مي کنيم بي آنکه بدانيم چرا ؟!

 

دوست داشتن

اگرکسی رو دوست داری فقط  بگو به اندازه ی تمام بی وفای های دنیا دوست دارم...

اینو که گفتی باورش می شه که دوستش داری...

آخه بی وفای های دنیا هیچ وقت تمومی نداره

هیچ کسی

 

هیچ کس تنهاییم را حس نکرد وسعت ویرانیم را حس نکرد از میان

 

 خنده های تلخ من دیده ی بارانیم را حس نکرد از میان آشنایان هیچ کس

 

 غربت تنهاییم را حس نکرد

 

سرباز

فاصله برای عاشق همیشه تلخ است
چه هشت کیلومتر چه هشت متر
این را از چشمان خیس سربازی فهمیدم
که از بالای برجک دید بانی
به معشوقه اش می نگریست

بی وفا

 بدان که زیبایی چهره ات مرا نفـریفـت،

 

 آن دیدگان نافـذت مرا به هم ریخت تا قـلبم به تپش دلبستگی بیفـتد.

 

 ای بی وفا!

 

 بدان که صولت قامتت مرا شیفـته نکرد،

 

 این فـریاد بی صدای نگاهـت بود که مرا غرق احساس کرد.

 

 ای بی وفا!

 

 احساس پاکی که قـربانی عـشق تو شد،

 

تویی که فـراموشی را دوست داشتی و عـشق را طرد کردی....

 

حیف،

 

حیف ازین هـمه احساس برای توی نالایـق!

 

 

بی خبران

من ازین پس به همه عشق جهان میخندم

 

به هوس بازی این بی خبران میخندم

 

هرکه آرد سخن از عشق به آن میخندم

 

خنده ی تلخ من از گریه غمگین تر است

 

کارم از گریه گذشته است به آن میخندم

 

 

زندگی

زندگي اجبار است...مرگ انتظار است...عشق يک بار است...فکر تو تکرار است...جدائي دشوار است...کاش گناهي کنم که مجازاتش تبعيد به قلب تو باشد.

سفر

جاده یعنی حسرت

جاده یعنی رفتن

گم شدن در سایه

به سفر دل بستن

لحظه ی رفتن

کفشهایت را از جلوی دیدم پنهان کن

که چه عجیب لحظه ی رفتنت را به یادم می آورد